Նոյեմբերի 13-ին Քաղաքակրթական և մշակութային հետազոտությունների կենտրոնում տեղի ունեցավ ք.գ.թ. Նարեկ Սուքիասյանի և պ.գ.թ. Էրիկ Դավթյանի «Հարավային Կովկասը՝ վերակառուցված․ բևեռայնությունը և տարածաշրջանային անվտանգային կարգը 2020 թ․ պատերազմից հետո» հոդվածի քննարկումը: Հանդիպման սկզբում հեղինակները ներկայացրեցին իրենց հոդվածը, որին հաջորդեցին քննարկումը և հարցուպատասխանը:

Հոդվածի աբստրակտին կարող եք ծանոթանալ ստորև.

This research aims to reveal the structural changes in the security environment of the South Caucasus after the 2020 Karabakh war and to outline the significance and prospects of further regional transformation. Applying the theory of Regional Security Complexes (RSC) of the Copenhagen School of International Relations, the research is an attempt to create systemic knowledge about the order, structure, polarity of the South Caucasus as a security (sub)complex, which enables the understanding of the security environment in the dynamic. The research also aims to create a monitoring toolkit, supplemented by the theory-based hypothesis and possibility of prediction. In order to achieve this, the study operationalized the four levels of interactions: internal, interstate, regional and global-regional. The study defines the borders, anarchic structure, polarity and social construction of the security (sub)complex of the South Caucasus, as well as outlines the perspectives of their evolution in the core of security issues and alliance ties.
A few decades have passed since the writing of the seminal RSC theory by Barry Buzan and Ole Waever. One of the objectives of the study is to revisit the conceptualizations given by the authors to the South Caucasus regional subcomplex, and to upgrade it both by testing the new empirical data, but also enriching the theorization of the subcomplexes or mini-complexes as such, since they are evidently under-conceptualized in the original texts of the authors.